Fizyka atomowa i kwanty promieniowania elektromagnetycznego · Zjawisko fotoelektryczne

Zjawisko fotoelektryczne — teoria

Elektrony wybite światłem

W zjawisku fotoelektrycznym elektron opuszcza metal po pochłonięciu fotonu. Emisja zachodzi tylko powyżej częstotliwości progowej. Większa częstotliwość zwiększa maksymalną energię elektronów, a większe natężenie zwykle zwiększa ich liczbę.

Energia fotonu i praca wyjścia

Energia fotonu pokrywa pracę wyjścia WW i maksymalną energię elektronu: hf=W+Ek,max⁡=W+12mvmax⁡2.hf=W+E_{k,\max}=W+\frac12mv_{\max}^2. hh to stała Plancka, ff — częstotliwość, mm — masa elektronu. Dla napięcia hamowania UhU_h: eUh=Ek,max⁡eU_h=E_{k,\max}, gdzie ee to wartość ładunku elektronu.

Co zmienia częstotliwość, a co natężenie?

Częstotliwość progowa spełnia hf0=Whf_0=W. Zwiększanie natężenia światła powyżej progu zwiększa liczbę emitowanych elektronów, ale nie energię pojedynczego elektronu. Na wykresie Ek,max⁡(f)E_{k,\max}(f) nachylenie jest równe hh.