Optyka · Soczewki

Soczewki — teoria

Soczewki

Soczewka zmienia kierunek światła przez załamanie na swoich powierzchniach. Gdy materiał soczewki ma większy współczynnik załamania niż otoczenie, soczewka dwuwypukła zwykle skupia równoległe promienie w ognisku, a dwuwklęsła je rozprasza. Kształt nie wystarcza do określenia działania — liczy się także współczynnik załamania otoczenia. Oś główna przechodzi przez środek optyczny soczewki. Ogniskowa

f

to odległość środka optycznego od ogniska. Dla soczewki cienkiej ogniska leżą po obu jej stronach.

Soczewki

Moc optyczną soczewki obliczasz ze wzoru

Z=1/f

. Wstaw

f

w metrach, a moc otrzymasz w dioptriach:

1\,\text{D}=1\,\text{m}^{-1}

. Soczewka skupiająca ma dodatnią moc, a rozpraszająca — ujemną. Im krótsza ogniskowa, tym większa wartość bezwzględna mocy. Gdy dwie cienkie soczewki stykają się, ich moce w przybliżeniu się dodają:

Z_{ukł}=Z_1+Z_2

Z_1

Z_2

oznaczają moce soczewek, a

Z_{ukł}

— moc całego układu.

Pułapki i najczęstsze błędy

Wzory dla soczewki cienkiej opisują promienie biegnące blisko osi i pod małymi kątami. Nie utożsamiaj ogniskowej z promieniem krzywizny. Moc optyczną obliczaj z ogniskowej podanej w metrach.