Pole magnetyczne · Siła elektrodynamiczna

Siła elektrodynamiczna — teoria

Siła na przewodnik z prądem

Na prosty odcinek przewodnika z prądem, umieszczony w jednorodnym polu magnetycznym, działa siła elektrodynamiczna: F⃗=I L⃗×B⃗,F=BILsin⁡θ\vec F=I\,\vec L\times\vec B,\qquad F=BIL\sin\theta II to natężenie prądu w amperach, LL — długość odcinka znajdującego się w polu w metrach, BB — indukcja w teslach, a θ\theta — kąt między kierunkiem prądu i polem. FF oznacza wartość siły w niutonach.

Siła na przewodnik z prądem

Wektor L⃗\vec L jest skierowany zgodnie z umownym kierunkiem prądu. Zwrot siły wyznacza iloczyn wektorowy L⃗×B⃗\vec L\times\vec B: jest ona prostopadła do przewodnika i pola. Siła jest największa, gdy prąd płynie prostopadle do pola (θ=90∘\theta=90^\circ), a znika, gdy przewodnik jest równoległy do pola. Odwrócenie prądu albo pola odwraca zwrot siły. Na tym oddziaływaniu opiera się działanie silnika elektrycznego.

Jak stosować zależność

Przy stałym polu i kącie siła rośnie proporcjonalnie do natężenia prądu II i długości LL przewodnika objętej polem. Zależność F=BILsin⁡θF=BIL\sin\theta uwzględnia także ustawienie przewodnika względem pola. Przed obliczeniem ustal kierunek umownego prądu, zaznacz odcinek w polu i sprawdź kąt. Wartość siły oblicz ze wzoru, a jej zwrot wyznacz z iloczynu wektorowego.

Jak stosować zależność

Do LL wstaw długość tej części przewodnika, która znajduje się w rozpatrywanym, jednorodnym polu. Nie zawsze jest to cała długość przewodu. Wartość siły zależy od kąta między prądem i polem, a zwrot — od ich kierunków.