Zadanie Zadanie 4.3.21: Optymalizacja aerodynamiczna i opory toczenia w kolarstwie szosowym
- Punkty
- 4 pkt
- Dział
- Ruch i siły · Siła tarcia
- Trudność
- Poziom trudności: trudne
Kolarz szosowy wraz ze specjalistycznym rowerem o łącznej masie jedzie po poziomej prostej asfaltowej ze stałą prędkością .
Ruch pojazdu jest hamowany przez dwa niezależne mechanizmy oporu:
1. Siłę oporu toczenia opon po nawierzchni: , gdzie bezwymiarowy współczynnik oporu toczenia wynosi .
2. Siłę oporu aerodynamicznego powietrza: , gdzie gęstość powietrza wynosi .
Kolarz testuje dwie sylwetki aerodynamiczne:
- Pozycja A (wyprostowana, chwyt za górną poprzeczkę kierownicy): efektywny iloczyn oporu .
- Pozycja B (zwarta pozycja czasowa, łokcie oparte na lemondce): .
Przyjmij przyspieszenie ziemskie (wykonaj obliczenia także dla ).
Polecenia:
a) Oblicz wartość siły oporu toczenia .
b) Oblicz siłę oporu aerodynamicznego oraz całkowitą siłę oporu ruchu dla obu pozycji kolarza.
c) Wyprowadź wzór na moc mechaniczną , jaką kolarz musi przykładać do pedałów przy prędkości , i oblicz tę moc w watach dla pozycji A i pozycji B. Wyznacz bezwzględną i procentową oszczędność mocy wynikającą z przyjęcia pozycji aerodynamicznej.
Odpowiedź i wynik końcowy
a) (dla : ).
b) Pozycja A: , .
Pozycja B: , .
c) Moc: , (dla : , ).
Oszczędność mocy wynosi (redukcja o ).